Autor: Julia Fiedorczuk
Tytuł: Psalmy
Wydawnictwo: Fundacja na rzecz Kultury i Edukacji
Psalmy zwracają się do ludzi jako gatunku. Nawołują do zmiany kierunku, do oddalenia się od patosu. Autorka zwraca naszą uwagę na beznadziejność niektórych doświadczeń i stwarza wyobrażenia o sytuacjach bez wyjścia, mimo to wiersze zawarte w tym tomiku są celebracją dobrych chwil, a przede wszystkim wdzięcznością za nie.
Początkowo nie potrafiłam wgryźć się w klucz. Miałam problem ze skupieniem się i zrozumieniem co tak naprawdę autorka ma na myśli. W momencie, kiedy do twórczości podeszłam w sposób uważniejszy, odkryłam poezję do której chcę i będę wracać w przyszłości.
Jednym z moich ulubionych wierszy w tym tomiku jest;
Psalm XII
"wstawanie przed świtem, jasna
Wenus nad sosnami, ciemne,
ciemne pnie. wrośnięty korzeniami
głęboko w ludzkie ciało czas
(mówimy mój, mówimy nasz)
zdejmuje granatowy lakier
z powściągliwych domów i
wytrawiony w tyglu ziemi,
najprawdziwszy, świeży dzień,
już:
siedemnaście tysięcy lat temu
ktoś ulepił figurkę zwierzęcia.
pierwsza książka
zaczynała się od słowa gniew-"
Zawsze podobały mi się wiersze tego typu, aczkolwiek jestem zazwyczaj myślami zbyt daleko by móc całkowicie oddać się lekturze. Dlatego tez przestałam czytać, przez problemy dnia codziennego nie potrafię skupić się na książce i zrezygnowałam w ogóle z ich czytania.
OdpowiedzUsuńJakoś nie przepadam za wierszami:)
OdpowiedzUsuń